top of page

Dear Woman© (2017)

Little girl
Oh precious one
Your little feet are on the precipice
Bridging the gap between Earth and Sky
Your mind vast like the sky
And toes planted among the weaving roots of oak
As you grow, you expand
Learning new things, creating even more.
Playful, laughter, happy
The hot sting as you hurt your
Best friend, and she hurts you.
Hunter and hunted, this is your life.
Like a caribou blowing clouds of frost in
The starlight, looking over her shoulder
At the shadowed tundra
You meander through wavelengths,
Gather some opinions,
Are scolded and mocked for your gender
Before learning to wield the powers that come with it.
Sacred Earth, this is your gift.
Feather in the wind, this is your gift.
The wise counselor, the leader, the warrior, the
Community maker.
The mother, the child
The witch
Who told you everything and yet you choose not to answer,
Instead looping that necklace with a cross
Around and around your neck, hugging the roses
To your bosom like a mother
And here too, in a house built of men and
For men and by men, you find your mother
Again, and she whispers little things of comfort
And rocks you when no one else would.
And you stay for awhile, divine daughter
Fated to heal
So that when you yourself pass through the Earth
And become a mother, she has something
To cling to,
To teach her of her birthright, of the crackle-lightning still-lake powers of her existence.
This is woman.
Woman listens, still as a caribou on the icy river
Crossing in the night
First to what her own stars are telling her
And then to the other’s words
And she decides which of them she thinks are
Rubbish and which ones are privileged enough
To become her puzzle pieces
As she assembles reality.
And she dares to go there, where the dark
Rock and the dark water meet somewhere
Deep below the toes of mountains
To sit in still-ness and magic and power
Steeped in it; to rise as a mystical moon-warrior
Wise woman, shallow no more
To give guidance with healing hands
And at the end of her life she knows it’s okay
To move on into the river rapids,
For another is there to take her place;
Bright, shining Tree-woman, gifted in different
Ways. To continue the cycle. To honor and be honored.
To give healing and receive thanks.
To rule and become one with harmony.
This is woman, little girl.
She is your power source, your light, your guide.
Treat her well. Heed her well.
Bring her little gifts: berries, nuts, chocolates
Make her a painting.
Satisfy her with activism.
Because she will rise like souls, she cannot be
Touched, only fly, hovering over everything to
Dispense her wisdom.
This is woman and
Despite her special gifts
She lays curled and trusting in YOUR heart.
Protect her and do what’s right.
Be good, woman.
Do good, woman.
Love other women.
But most importantly,
Love yourself.

- Age 19

Vrouw© (2020) - Nederlandse Hertaling door Woordbites

Vrouw
Meisje.
Je voeten.
De afgrond.
De brug.
De kloof.
De aarde.
De lucht.
Jouw geest, zo helder, zo groot,
als de hemel, tussen je tenen,
met weefwortels, van eiken.
Je groeit, je leert, creëert,
je speelt, geluk lacht jou en jij lacht geluk.
Zoals de kariboe ijswolken blaast,
maanlicht over schouders,
schaduw over toendra’s.

Je steekt.
Pijn, ja, jij bij haar, en zij bij jou.
En ook jagers, jagers die jagen, en jagen
en jagen op jouw leven.
Meisje.
Je dwaalt over golven, van kille kritiek,
bespot, besmuikt en bescholden,
alleen vanwege geslacht,
ja, nog voor heel je kracht. 
Heilige aarde, heilige aarde,
alsjeblieft, zij is jouw geschenk,
Veer in de wind, zij is jouw geschenk!
Raadgever. Strijder. Maker. Moeder. Meisje.
Grootmoeder. Oermoeder. Heks,
zij, die jou alles heeft verteld,
en jij, die er voor kiest om niets te antwoorden.
Niets dan ketting,
niets dan kruis,
niets dan rozen,
strelend, rond de boezem van het moederschap.
En steeds maar weer die huizen,
die huizen door mannen, van mannen, voor mannen.

Meisje.
Hervind de moeder,
steeds, keer op keer, en nogmaals opnieuw,
fluistert ze je troostdingen toe
wiegt ze je, als niemand anders
blijf een tijdje, o, goddelijke dochter...

Zodat zij, wanneer jij
zelf door de aarde, door wereld gaat
en moeder wordt,
leert over geboorterecht,
over knetterende, bliksemstille krachten van het bestaan.

Vrouw,
jij die luistert,
als een kariboe,
die het ijskoude water van die stille rivier oversteekt in die stikdonkere nacht, en dan hoort,
wat sterren te zeggen,
wat alle andere woorden te zeggen 

Vrouw
jij die kraakhelder beslist,
welke woorden regelrecht de kliko in kunnen,
van welke woorden jij, jouw wereld bouwt en
welke waarachtig uitgroeien tot volgende vragen.

Val in liefde,
sta voor liefde,
sta op voor jezelf, sta op voor alle vrouwen.
Vrouw,
jij die durft te gaan, te gaan naar daar,
daar waar donker, daar waar rotsen, daar waar dieptes elkaar ontmoeten, ver onder voeten van bergen.
Vrouw,
jij, daar, waar mos, doordrenkt, in stilte,
even magisch als mythisch, mystieke maanstrijder.
Jij die wijst en leidt, met helende handen
ook in stroomversnellingen, van rivieren.
Jij, heldere, stralende, boomvrouw,
begaafd, begiftigd op duizenden manieren
te eren, geëerd te worden
te helpen, te helen
de cirkel, de cyclus.
Gevend, genezend
gericht en vrij in één.

Meisje.
Vrouw.
Jouw krachtbron, jouw licht, jouw gids.
Koester haar.
Breng haar bessen, breng haar noten, chocola.
Maak een schilderij.
Eer haar met jouw activisme.
Deel haar wijsheid,
gekruld en gevuld,
niet alleen in haar, maar ook in jouw hart.
Koester haar. Tart haar.
Wees goed. Doe goed.
Meisje.
Vrouw.
Hou van haar,
hou van alle andere vrouwen,
en het belangrijkste,
hou van jezelf.

bottom of page